Дыябет (цукровы дыябет) мае розныя формы. Найбольш распаўсюджанымі з іх з'яўляюцца дыябет 1-га і 2-га тыпу. Павышаны ўзровень глюкозы ў крыві з'яўляецца агульным сімптомам для ўсіх тыпаў дыябету. Узровень глюкозы ў крыві можа быць павышаны з-за недахопу гармону інсуліну і/або зніжэння яго эфекту. Інсулін рэгулюе колькасць глюкозы крыві, якая паступае ў клеткі. У Германіі на цукровы дыябет хварэюць каля 7,2 працэнта дарослых, прычым большасць з іх (каля 90 працэнтаў) пакутуе ад дыябету 2-га тыпу. У сусветным маштабе з дыябетам жывуць каля 537 мільёнаў дарослых. Большая частка мае дыябет 2-га тыпу. Чакаецца, што да 2045 года гэтая колькасць павялічыцца да 783 мільёнаў. Каля 45% людзей па ўсім свеце маюць невыяўлены дыябет. Гэты паказчык вар'іруецца ад 54% у Афрыцы да 24% у Паўночнай Амерыцы і Карыбскім рэгіёне.

Цукровы дыябет 2 тыпу ўзнікае з-за зніжэння адчувальнасці да інсуліну (інсулінарэзістэнтнасць), а таксама скарачэння вырабу інсуліну з-за пастаянна высокай патрэбы ў ім. У канчатковым выніку гэта перагружае клеткі, якія вырабляюць інсулін у падстраўнікавай залозе. Нярэдка дыябет развіваецца павольна. Раней лічылася, што на яго хварэюць галоўным чынам людзі сталага ўзросту, аднак зараз захворванне ўсё часцей сустракаецца ў маладых людзей і падлеткаў. Фактары рызыкі ўключаюць генетычную схільнасць, лішнюю вагу, недахоп фізічных нагрузак, незбалансаванае харчаванне і курэнне. Наяўнасць цукровага дыябету 2-га тыпу азначае павышаную рызыку як мікрасасудзістых ускладненняў, якія ўзнікаюць у самых дробных крывяносных сасудах (напрыклад, рэтынапатыя, неўрапатыя і нефрапатыя), так і макраскапічных ускладненняў, што закранаюць буйныя сасуды (ішэмічная хвароба сэрца, цэрэбраваскулярныя захворванні і перыферычная сасудзістая хвароба).

У той час як пацыентам з дыябетам 1-га тыпу і, адпаведна, абсалютным недахопам інсуліну ў асноўным прызначаюць інсулін, лячэнне дыябету 2-га тыпу спачатку засяроджваецца на зменах у ладзе жыцця. Гэта і павелічэнне фізічнай актыўнасці, і змена дыеты, і нармалізацыя вагі. Згаданыя меры павінны зменшыць інсулінарэзістэнтнасць і знізіць патрэбу ў інсуліне. Калі гэтыя змены не даюць пажаданага эфекту, прызначаюць адпаведную медыкаментозную тэрапію, часта ў форме таблетак. Калі ўзровень глюкозы ў крыві ўсё яшчэ не ў норме, хворым на дыябет 2 тыпу можа таксама спатрэбіцца прызначэнне інсуліну.